Van globale inspectie naar datagedreven onderhoud: een praktijkgids voor asset owners

“Not everything that can be counted counts, and not everything that counts can be counted.”, Albert Einstein

Wie vandaag assets beheert, van bruggen tot industriële staalstructuren, herkent het spanningsveld: je wil zekerheid over veiligheid en beschikbaarheid, maar je krijgt vooral momentopnames. Een periodieke rondgang met foto’s, een dik inspectierapport en daarna… discussie. Is die roest cosmetisch of een voorbode van iets groters? Moet je nu ingrijpen of kan het nog drie jaar wachten?

In deze praktijkgids nemen we je mee in de stap van klassieke, visuele inspecties naar een aanpak met continue metingen. Niet als gadget, wel als manier om onderhoudsbeslissingen te onderbouwen met feiten. Zeker voor asset owners die datagedreven onderhoud willen inzetten, wordt condition monitoring met sensoren en EIS-metingen een hefboom om budget, scope en timing scherper te sturen.

Waarom een visuele inspectie vaak te laat komt

Een menselijke inspectie is waardevol, maar ze heeft twee ingebouwde beperkingen:

• Ze is discontinu: corrosie en coatingveroudering stoppen niet tussen twee inspectierondes.
• Ze is interpretatief: twee inspecteurs kunnen dezelfde plek anders beoordelen, zeker bij beginnende degradatie.

Daarom zie je in de praktijk vaak een moeilijke overgang van visuele inspectie naar monitoring. Niet omdat de technologie ontbreekt, maar omdat organisaties hun beslissingsproces nog niet hebben aangepast. Een foto toont schade die al zichtbaar is, terwijl veel degradatie al lang op micro- of laag-niveau gestart is.

Wie predictive maintenance bij staalconstructies nastreeft, wil net vroeger signalen opvangen dan “zichtbaar roest”. En daar begint condition monitoring.

Van “kijken” naar “meten”: wat monitoring concreet toevoegt

Condition monitoring betekent dat je de conditie van coating en substraat volgt via meetpunten die doorheen de tijd data leveren. Denk aan:

• trends (versnelling of vertraging van degradatie)
• verbanden met omgeving (chloriden, temperatuur, vocht, UV, wisselende belasting)
• objectieve alarmdrempels (wanneer wordt onderhoud technisch en economisch logisch?)

Een groot voordeel is dat je onderhoudsplanning op basis van data kunt voeren. Niet langer op buikgevoel of op worst-case aannames, maar op meetreeksen die aantonen waar risico’s werkelijk toenemen.

EIS als venster op coatingdegradatie

Elektrochemische impedantiespectroscopie, vaak afgekort tot EIS, laat toe om de barrièrewerking van een coating te evalueren zonder destructief te testen. In mensentaal: je meet of de bescherming nog “dicht” is, ook wanneer er aan de buitenkant nog weinig te zien valt.

EIS-technologie voor coatingdegradatie is vooral interessant op locaties waar het falen duur is, of waar toegang lastig is. De metingen geven geen mening, ze geven een toestand. Dat maakt ze zo bruikbaar in onderhoudsdossiers.

Wie meer wil weten over hoe Bjond Innovation dit aanpakt in de praktijk, vindt een overzicht op de pagina over monitoring en datagedreven onderhoud.

Praktijkscenario 1: corrosieopvolging bij bruggen en kunstwerken

Bij bruggen en kunstwerken zit het probleem zelden in één groot defect. Het zit in veel kleine zones: randen, voegovergangen, waterafvoerpunten, plekken met dooizouten en spatwater. Klassieke inspecties zien vaak pas iets wanneer de aantasting al doorzet.

Een pragmatische aanpak voor corrosiemonitoring van bruggen en kunstwerken kan er zo uitzien:

1. Selecteer kritieke zones op basis van ontwerpdetails, waterhuishouding en historische schade.
2. Combineer visuele baseline met gerichte metingen, zodat je start met een referentie.
3. Plaats sensoren waar het “faalmechanisme” leeft, niet waar het makkelijk is om te meten.
4. Koppel metingen aan onderhoudsbeslissingen, bijvoorbeeld: lokaal bijwerken, overschilderen per zone, of een grotere renovatiescope.

Het resultaat is vaak verrassend: sommige zones blijven stabiel en vragen enkel opvolging, andere zones tonen vroegtijdige achteruitgang en verdienen prioriteit. Dat maakt budgetten verdedigbaar, ook intern.

Praktijkscenario 2: offshore constructies en corrosie, sturen op risico in plaats van op kalender

Bij offshore assets zijn toegang, veiligheid en stilstandkosten bepalend. Een vaste inspectiecyclus is daar soms meer traditie dan optimalisatie. Tegelijk is het corrosiebeeld offshore complex: zoutbelasting, condensatie, mechanische schade, en wisselende temperaturen.

Monitoring van offshore constructies voor corrosie verschuift het gesprek van “wanneer plannen we de volgende campagne?” naar “welke zones tonen vandaag degradatie die binnen 6 tot 12 maanden ingrijpen vraagt?”.

Concreet helpt monitoring om:

• werkpakketten slimmer te bundelen (minder mobilisaties)
• onderhoud te plannen rond operationele vensters
• coatingherstel te beperken tot zones waar de barrière echt faalt, in plaats van grote oppervlakken preventief mee te nemen

Hier is condition monitoring met sensoren en EIS-metingen vooral sterk omdat je niet moet wachten tot een inspectieteam ter plaatse raakt om trends te zien.

Praktijkscenario 3: stadionconstructies en levenscyclusbeheer zonder giswerk

Stadionconstructies  zoals stalen pylonen zijn iconisch, zichtbaar en vaak moeilijk bereikbaar. Esthetiek speelt mee, maar veiligheid en aansprakelijkheid nog meer. Bovendien zijn het assets waar je zelden “even snel” een groot onderhoud organiseert.

Lifecycle management van stadionconstructies wordt een stuk robuuster wanneer je meetdata toevoegt aan de klassieke inspectiehistoriek:

• je ziet welke wind- en regenbelaste zijden sneller degraderen
• je kunt zones met hogere vochtbelasting gericht opvolgen
• je bouwt een dossier op dat aantoont waarom je wel of niet ingrijpt

Dat dossier is niet alleen nuttig voor je eigen planning, maar ook wanneer je moet verantwoorden waarom een grote renovatie nu nodig is, of net nog niet.

Onderhoudsplanning, budget en scope: zo maak je data beslissingsklaar

Meetdata is pas waardevol als ze landt in je onderhoudsproces. Voor veel organisaties is dat de echte stap naar datagedreven onderhoud voor asset owners: niet meer data verzamelen, maar betere keuzes maken.

Een praktische manier om data te vertalen naar onderhoudsplanning op basis van data:

• Budgettering: maak meerdere scenario’s, bijvoorbeeld “minimum veilig”, “risicogestuurd” en “levensduur maximaliseren”, elk onderbouwd met meettrends.
• Scope afbakenen: definieer interventiezones op basis van degradatiegraad, niet op basis van administratieve indelingen.
• Timing bepalen: werk met drempelwaarden en trendanalyse, zodat je ingrijpt vóór de degradatie versnelt.

Zo wordt budgettering en scope van onderhoud voor infrastructuur minder een jaarlijkse onderhandeling, en meer een technisch onderbouwde planning met duidelijke aannames.

Let op: data is geen vervanging van vakkennis. De grootste winst zit in de combinatie: materiaalkundig inzicht, omgevingscontext en meetreeksen die elkaar versterken.

Minder discussie, meer feiten: gesprekken met aannemers en verzekeraars objectiveren

Wie onderhoud uitbesteedt, kent het: de aannemer ziet opportuniteiten, de asset owner ziet risico’s, de verzekeraar wil zekerheid. Meetdata helpt om objectieve discussies met aannemers en verzekeraars te voeren, omdat je dezelfde referentie deelt.

Wat verandert er concreet?

• Je kunt aantonen of een coating werkelijk “door” is, of nog functioneel beschermt.
• Je kunt herstelmethodes evalueren op effect, niet enkel op belofte.
• Je kunt claims, garantiegesprekken of scope-wijzigingen beter onderbouwen met onafhankelijke metingen.

Als onafhankelijk materiaalkundig adviesbureau zit Bjond Innovation hier vaak op het snijvlak. We vertalen metingen naar heldere keuzes, zonder verf te verkopen of aannemerswerk te pushen. Die onafhankelijkheid is net wat dossiers sterker maakt wanneer er veel belangen spelen. Meer over onze insteek vind je op corrosie en materiaalkunde en coatings en beschermingssystemen.

Een haalbare routekaart: van eerste pilot tot organisatiebreed onderhoud op data

De overstap hoeft niet groots of zwaar te starten. Een werkbare aanpak in 2026 ziet er vaak zo uit:

1. Kies één asset met duidelijke pijnpunten (kosten, toegang, reputatie, stilstand).
2. Formuleer beslisvragen vóór je meet: wat wil je kunnen beslissen op basis van de data?
3. Start met een beperkte set meetpunten, maar wel op de juiste locaties.
4. Leg governance vast: wie kijkt, hoe vaak, en welke drempels leiden tot actie?
5. Evalueer na één seizoen en schaal op naar andere assets.

Veel asset owners merken dat de grootste ROI niet alleen uit minder schade komt, maar uit minder “ruis”: minder meningsverschillen, minder ad-hoc scope creep, en minder noodmaatregelen.

Wie inspiratie zoekt, kan ook eens kijken naar projecten van Bjond Innovation waarin Monitoring & Data-Driven Maintenance trajecten in realistische contexten werden toegepast.

Slot: onderhoud dat je kunt uitleggen, verdedigen en plannen

De stap van globale inspectie naar onderhoud dat op data steunt, verandert je rol als asset owner. Je gaat van reageren op zichtbare schade naar sturen op aantoonbare degradatie. Je maakt keuzes die je kunt uitleggen aan je directie, je aannemer én je verzekeraar, met dezelfde grafiek en dezelfde meetreeks als vertrekpunt.

Wil je aftoetsen waar monitoring het meeste impact heeft in jouw portfolio, of wil je een pilot opzetten met EIS-metingen en sensoren die echt bijdragen aan je onderhoudsplanning? Neem dan contact op met Bjond Innovation via de pagina contact of verken onze aanpak rond monitoring en data-gedreven maintenance. We denken graag mee, hands-on en onafhankelijk, zodat jouw assets voorspelbaar blijven presteren.